Depremde ailesini kaybeden adamın hikayesi

Kahramanmaraş merkezli 6 Şubat depremlerinin yıkıma neden olduğu Adıyaman’da üç gün kaldığı evlerinin enkazında 2 çocuğu, annesi ve ablasını kaybeden Halit Özdemir, yaşadığı o anları gözyaşları içinde anlatıyor.

Özdemir ailesi ve akrabaları, 6 Şubat’taki ilk depremde Adıyaman’ın Bahçeli Evler Mahallesi’nde yıkılan 4 katlı binanın enkazında kaldı.

Halit Özdemir enkazdan yaralı olarak kurtarılırken, 9 yaşındaki oğlu Muhammet, 11 yaşındaki kızı Emel Özdemir ile ablası Ayşe Toplayıcı ve annesi Elif Karataş’ın ise cansız bedenleri çıkarıldı.

Depremden 72 saat sonra enkazdan kurtarılan 47 yaşındaki Özdemir’in ezilen kolu, tedavi gördüğü hastanede bilek kısmından ampüte edildi.

Çeşitli hastanelerde tedavi gören Özdemir, eşi ve bir çocuğu ile Yunus Emre Mahallesi’ndeki Konteyner Kent-2’de yaşamını sürdürüyor.

Yenipınar Mahallesi’nde 15 yıldır giyim mağazası işleten Özdemir, depremde hasar gören iş yerini düzenleyerek ailesinin geçimini sağlamaya çalışıyor.

“Depremin bu kadar büyük olduğunu tahmin etmiyordum”

Yaşadıklarını anlatırken zaman zaman konuşmakta zorlanan ve gözyaşlarını tutamayan Halit Özdemir, AA muhabirine, depremde çocukları ile annesini ve ablasını kaybettiğini söyledi.

Yaşadıklarını anlatırken göz yaşlarını tutamayan Özdemir, “Konteyner kentte yaşıyoruz. Sabah işe geliyorum, akşam da tekrar konteynere gidiyorum. Depremde iş yerindeki ürünler hepsi dağılmıştı, arkadaşlarımın yardımıyla tekrar düzelttik.” dedi.

Özdemir, tedavi gördüğü hastanede elinin kesildiğini anlatarak, şöyle devam etti:

“Üç gün enkazda kaldım, çok karanlıktı. Beni üçüncü gün çıkardılar, hastaneye götürdüler. O zaman çocuklarımdan haberim yoktu. Hayatını kaybeden 2 çocuğumu dördüncü gün çıkardılar. Eşim yatak odasındaydı, ben de salonda yatıyordum. Ev ilk depremde üzerimize yıkıldı. Onun için hanım ve bir çocuğumu sağ çıkardılar. Ben ve 2 çocuğum enkazın altında kaldık.”

Depremin bu kadar büyük olduğunu tahmin etmediğini dile getiren Özdemir, şunları kaydetti:

“Beni çıkardıklarında kendimde değildim. Ambulansla hastaneye götürdüler. Kolumu kestikten sonra Ankara’da tedavim devam etti. Çocuklarımın durumundan haberim yoktu. Eşime çocukları sorduğumda dışarıda top oynadığını söylüyordu. Geldiğimde iki çocuğumun öldüğünü öğrendim. Depremden sonra işimize devam ediyoruz.”

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

x